Recenzja komiksu: Gothamski Nokturn: Uwertura

Batman powraca w kolejnym komiksie. Czy Gothamski Nokturn: Uwertura to udany tom? Tego dowiecie się z niniejszej recenzji.

Kiedy przeczytałem oficjalny opis komiksu Gothamski Nokturn: Uwertura, bardzo zainteresowałem się tym tomem. Miałem nadzieję na opowieść skupiającą się na ukazaniu niemocy Batmana i problemach Bruce’a Wayne’a po wielu latach działalności jako Mroczmy Rycerz. Okazało się niestety, że opis wprowadził mnie w niemały błąd i otrzymałem historię, do której niemal na pewno nie będę wracał. Zanim przejdę dalej zachęcam do zapoznania się z wspomnianym opisem. Oto on:

Pierwszy tom serii „Detective Comics” w ramach linii wydawniczej Uniwersum DC. Rozpoczynamy nowy etap w życiu Detektywa Nocy. Drogę wytycza mu wielokrotnie nagradzany scenarzysta Ram V („Catwoman”, „The Swamp Thing, „Wiele śmierci Laili Starr”) i niesamowity rysownik, jakim jest Rafael Albuquerque („Amerykański wampir”, „Superman/Batman”)! Razem zmienią opowieść o Batmanie w tragiczną, choć przepiękną gotycką operę. 

Z Batmanem dzieje się coś niepokojącego. Żaden test ani badania nie pomagają najlepszemu detektywowi na świecie ustalić źródła tego przerażającego lęku – jego własnych demonów i nawarstwiających się sygnałów świadczących o tym, że Bruce Wayne się starzeje. Tymczasem prawdziwe demony kryją się w cieniu, gdy starożytna melodia zakłóca nocny spokój Gotham. Kurtyna się unosi, a upiorna melodia płynie przez noc. Kto jest człowiekiem, a kto demonem? Kto może to ustalić? Gdy Batman podąża śladem melodii i demonów Gotham, musi odpowiedzieć na najważniejsze pytanie. Czy demon towarzyszył mu przez całe życie? A jeśli tak, to czego od niego chce? I dlaczego jeszcze nim nie zawładnął? 

Album zawiera materiały opublikowane pierwotnie w amerykańskich zeszytach „Detective Comics” #1062–1065.

Oficjalny opis komiksu

Fabuła w komiksie Gothamski Nokturn: Uwertura

Historia, którą poznałem dzięki Gothamskiemu Nokturnowi: Uwerturze jest bez wątpienia największym zastrzeżeniem, jakie mam do tego tomu. Zaczyna się ona dość niewinnie i klimatycznie. Mamy mroczne miasto Gotham, klub nocny oraz Batmana działającego z efektami niepasującymi do jego standardów. Nie będzie spoilerem informacja, że postanawia się przebadać i odkryć powody spadku formy. Do tej części komiksu nie mam żadnych negatywnych uwag. W zestawieniu z dość interesującym działaniem bez maski Batmana, a nawet z intrygującą wersją Dwóch Twarzy początek jest całkiem przyzwoity. W przeciwieństwie niestety do dalszego rozwoju opowieści. Szybko historia staje się mało interesująca, a główne zagrożenie, z jakim musi zmierzyć się Mroczny Rycerz jest niesamowicie sztampowe. Co gorsza, fabuła wydaje się być napisana na kolanie i przyznaję, że zmuszałem się do brnięcia przez kolejne strony. Nawet pomimo tego, że historia nie należy do najdłuższych.

Sytuacji nie ratuje druga opowieść, która przeplata się z podstawowym wątkiem. Obserwujemy tam Gordona, którego dni chwały już dawno przeminęły. Jego aktualna misja była jak dla mnie przegadana i ani trochę nie wciągnęła mnie ani ta historia, ani główna opowieść, Nokturn. W związku z tym z przykrością stwierdzam, że jest to jeden z najgorszych tomów, jakie czytałem. Na szczęście nie wszystko jest tu tak złe. O plusach dowiecie się z następnego akapitu.

Ilustracje

Zdecydowanie największą zaletą Gothamskiego Nokturnu: Uwertury są fenomenalnie prezentujące się ilustracje. Ich autorzy stworzyli niesamowicie ujmujące sceny i bez wątpienia niejedna z nich byłaby świetnym pomysłem na większy plakat. Widzimy Batmana walczącego i męczonego przez jego wewnętrzne demony. Nie brakuje odwołań do znanej mitologii tej postaci, czy wytłumaczenia dlaczego przebiera się on za nietoperze. Znajdziemy też wyjaśnienie nazwy miasta Gotham i jestem w stanie to zaakceptować. W tych scenach dominuje połączenie czerni i czerwieni, co daje rewelacyjny efekt. Dotyczy to głównej opowieści i w niej pod kątem wizualnym, a nawet artystycznym, naprawdę nie mogę się do niczego przyczepić. Niestety w przeciwieństwie do dodatkowej historii Gordona, Komy. Zdaję sobie sprawę, że taki styl może mieć swoich zwolenników. Ja jednak nie zaliczam się do nich i miałem wrażenie, że czytam wciąż tworzoną opowieść, której brak ostatecznego sznytu. Nie ratowała tego ogólna nijakość opowieści, ale o tym więcej napisałem we wcześniejszym akapicie. Ogólnie pod względem ilustracji tom ten jest bardzo interesującą pozycją i jak zwykle bardzo podobały mi się zawarte na końcu albumu okładki komiksów. Od strony artystycznej (w kontekście głównej opowieści) bynajmniej nie mogę się do niczego przyczepić.

Podsumowanie

Gothamski Nokturn: Uwertura w ogólnym rozrachunku to dla mnie niestety ogromne rozczarowanie. Przyznaję szczerze, że żałuję, iż sięgnąłem po ten tom i oprócz ilustracji w głównej opowieści nie jestem w stanie znaleźć istotnych zalet. Z przykrością odradzam lekturę tego komiksu – niczego nie stracicie, nie dodając go do swojej biblioteki. DC Comics oferuje sporo świetnych tomów z wciągającą opowieścią, których lektura płynie niesamowicie przyjemnie. Niestety nie mogę napisać tego o Uwerturze i mam wrażenie, że bardzo szybko zapomnę, że ten komiks w ogóle istnieje. Możecie bez wahania przejść obok niego bez żalu.

Liczba stron	144
Wymiary	16,7 cm x 25,5 cm
Scenarzyści	Ram V, Simon Spurrier
Ilustratorzy	Rafael Albuquerque, Dani, Dave Stewart
Tłumacz	Tomasz Sidorkiewicz
Typ oprawy	miękka ze skrzydełkami
Cena	od 35,93 zł

Komiks do zrecenzowania zapewnił jego wydawca, firma Egmont.