Recenzja: Pure Pool

Jak prezentuje się najnowsza gra VooFoo na konsoli nowej generacji?

 

Brytyjskie studio VooFoo prezentuje nam na kolejną grę sportową dla dwóch graczy na PS4. Najpierw otrzymaliśmy Backgammon Blitz – trójwymiarową symulację jednej z najstarszych gier planszowych, następnie przyszła pora na Pure Chess, czyli popularne szachy, a teraz otrzymujemy Pure Pool.

Pure Pool jest zaawansowanym, klubowym symulatorem bilarda. Po uruchomieniu tytułu gracz jest od razu przenoszony do klubu, w którym czeka na niego stół bilardowy. Pierwsze, co rzuca się w oczy to fotorealistyczne odwzorowanie wszystkich przedmiotów potrzebnych do gry. Bile wyglądają jak prawdziwe, a odbijające się w nich lampy, czy otoczenie nadają grze realizmu. Także sam stół oraz kij są odwzorowane perfekcyjnie. Gorzej prezentuje się drugi plan, który jest rozmyty. Jak przez mgłę widzimy ludzi poruszających się po klubie oraz prawdopodobnie bar. W sumie można taki efekt potraktować, jako zaletę, gdyż nic nie będzie odwracało uwagi gracza i w pełni pozwoli skupić się na rozgrywce.

Pure Pool oferuje trzy odmiany gry w bilard:

US 8-Ball (Ósemka) – Każdy gracz wbija bile swojego rodzaju (pełne lub połówki). Wygrywa gracz, który jako pierwszy wbije wszystkie swoje bile oraz na końcu „czarną ósemkę” – wbicie czarnej bili przed kolorowymi oznacza od razu przegraną. (Szczegółowe zasady przeczytacie tutaj)

9-Ball (Dziewiątka) – Gra w dziewiątkę jest rozgrywana na takim samym stole jak ósemka. Zasadnicza różnica polega na liczbie bil i kolejności ich wbijania. Do gry w dziewiątkę używanych jest dziewięć kolorowych kolejno ponumerowanych bil (z czego najważniejszą rolę odgrywa właśnie bila z numerem 9) oraz biała bila rozgrywająca. Celem gry w dziewiątkę jest wbicie do łuzy bili nr 9. Zawodnik wbija po kolei bile – od najniższego numeru. Po prawidłowym wbiciu bili do łuzy, zawodnik ma prawo do kolejnego uderzenia. (Szczegółowe zasady poczytacie na Wikipedii)

Killer – Każdy z graczy otrzymuje 3 życia. Traci się je  jeżeli w swojej kolejce nie trafi się bilą do łuzy. Wygrywa gracz, który jako ostatni zostanie z przynajmniej jednym życiem. Dodatkowe życie możemy zyskać, wbijając dwie bile podczas jednego uderzenia.

Gdy naciśniemy na padzie przycisk „options”, z prawej strony wysunie nam się skromne menu, które prezentuje się następująco:

Zakładka „My Games” pozwala rozegrać szybki mecz oraz założyć ligę online, w „Players” szukamy sobie partnera do gry (może to być nasz przyjaciel z listy, zawodnik z trybu kariery lub gracz odnaleziony w sieci.) Tutaj warto wspomnieć, że sami nie szukamy sobie graczy; wystarczy przełączyć okienko na Local Players i tam mamy kilkudziesięciu graczy znalezionych przez konsolę, możemy podejrzeć ich profil, a następnie wysłać zaproszenie do gry. Wszystko odbywa się szybko i bez problemu można pograć online, a graczy nie brakuje. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby pograć z kolegą, który siedzi obok; wedle wygody, możemy grać na jednym albo dwóch padach.

Producent urozmaicił swoją grę o wyzwania, które są bardzo ciekawymi dodatkami . W sumie są cztery, a wykonanie każdego jest oceniane gwiazdkami – coś na wzór popularnego Angry Birds 😉

Speed Pool – polega na wbiciu wszystkich bil na czas

Checkpoint – tutaj musimy wbić jak najwięcej bil do łuz w określonym czasie

Perfect Potter – Musimy wbijać bile do łuz bez pudła, nietrafienie kończy grę

Royal Rumble – Najbardziej skomplikowane wyzwanie czasowe. Dwa zegary odmierzają nam czas –  jeden liczy całkowity czas gry, a drugi odlicza sekundy upływające od ostatniego trafienia. Jeżeli w ciągu 30 sekund nie skierujemy bili do łuzy, to na stole pojawia się dodatkowa bila. Grę kończymy, gdy wbijemy wszystkie bile.

Wszystkie wyzwania oczywiście opierają się na rankingach, w których możemy rywalizować z przyjaciółmi lub graczami z całego świata.

Na koniec zostawiłem tryb kariery, który jest mieszanką wszystkiego, co wyżej opisałem. Kariera dzieli się na dwa rodzaje gry w bilard – wspomnianą ósemkę oraz dziewiątkę. Zaczynamy w ligach amatorskich, a wraz z postępami możemy awansować do ligi Pro oraz finałowej –  Master. Możemy równocześnie prowadzić rozgrywki w bilardzie ósemkowym i dziewiątce. Każda klasa rozgrywek dzieli się na pięć turniejów, a każdy z nich to mieszanka meczy z NPC oraz wyzwań.

Poziom trudności jest dosyć dobrze wyważony, choć muszę przyznać, że NPC towarzyszy dość dużo szczęścia – na pewno więcej niż graczowi. Kilkukrotnie zdarzyło mi się tak, że przegrany już mecz sztuczna inteligencja potrafiła wygrać wbijając 4 – 5 bil z rzędu na poziomie amator.

Gra ma w sumie tylko jedną wadę i jest ona związana właśnie z zawodnikami sterowanymi przez konsolę. Sporadycznie zdarza się, że NPC ustawia sobie kij na bilę i przez kilka sekund nic się nie dzieje, uderzenie następuje po dobrych 5 – 10 sekundach. Podczas mojej trzydniowej sesji z Pure Pool gra raz się niestety zawiesiła.

Pure Pool jest symulatorem, więc fizyka jest tu na najwyższym poziomie; gracze, którzy lubią pograć na prawdziwych stołach będą zadowoleni i kto wie, może już nie wrócą do barów. Tym bardziej, że Pure Pool kosztuje tyle, co godzinna sesja w dobrym klubie. Naprawdę jestem mile zaskoczony, że VooFoo życzy sobie za tę grę tylko 30zł. Grafika, jak wspomniałem na wstępie recenzji, jest fotorealistyczna, będziecie zadowoleni szczegółowością oraz połyskiem bil. Wszystkie dźwięki są także prawidłowo odwzorowane, świetnie brzmi moment uderzenia kija o bile, czy efekt odbicia bili od bandy, czy innych kul. Sterowanie jest bardzo proste i opiera się głównie na analogach – lewym sterujemy kijem, prawym drążkiem ustawiamy silę uderzenia.

Gra może być nużąca, jeżeli chcielibyście grać w nią cały dzień, bo w końcu ile razy można w kółko wbijać bile do łuz, ale jeżeli będziecie odpowiednio dawkować sobie ten tytuł  (np. po pracy albo innej wymagającej grze), to będzie to świetna produkcja na odprężenie. Tym bardziej, że w tle słyszymy spokojne bluesowe kawałki.  Jeżeli choć trochę lubicie bilard, to warto się recenzowaną grą zainteresować.

Dziękuje firmie Ripstone za dostarczenie gry do napisania  recenzji.