Recenzja: The Wolf Among Us (PS4)

Telltale Games dzięki sukcesowi The Walking Dead przyzwyczaiło do naprawdę ciekawych opowieści dających graczom możliwość brania w nich aktywnego udziału. Tym razem sprawdzimy czy twórcy w dalszym ciągu trzymają poziom.

Dla fanów The Walking Dead pierwsze słowa recenzji będą aż nadto oczywiste. Jak przystało na Telltale Games, The Wolf Among Us jest kolejną grą epizodyczną, która została stworzona w oparciu o serię komiksów pod tytułem „Fables”. Od razu mówię, że znajomość komiksów nie jest wymagana. Wszystko stworzone jest w taki sposób, aby każdy mógł bez większych problemów odnaleźć się w zaistniałej sytuacji. Dla osób niezaznajomionych z twórczością Telltale nadmienię, że cała rozgrywka opiera się na oglądaniu swego rodzaju filmiku, w którym gracz bierze aktywny udział. Tak można opisać to w bardzo wielkim skrócie i myślę, że nie będzie to zbyt duży błąd. Pozwoli natomiast żółtodziobom uświadomić sobie, że nie mamy tutaj do czynienia w żadnym wypadku z grą zręcznościową, czy w ogóle grą sensu stricte, w której non – stop przyciskamy krzyżyk, aby podskoczyć czy gałki analogowe, aby się poruszać. Bowiem nie akcja rozumiana, jako kompilacja przycisków stoi tutaj na pierwszym miejscu. Fabuła jest tutaj motorem napędowym całej produkcji. Jeśli ona Was nie zainteresuje, to każdą minutę poświęconą The Wolf Among Us możecie uznać za straconą. Śmiem jednak twierdzić, że osoby, którym nie spodoba się zamysł można policzyć na palcach jednej dłoni.

Teraz do rzeczy. Akcja gry została umieszczona w fikcyjnej dzielnicy Nowego Jorku, mianowicie w Fabletown. Tam zamieszkują różne postaci, którym udało uciec się po inwazji na ich ojczyznach (Homeland). Wśród nich znajdą się chociażby Piękna i Bestia czy też Krwawa Mary. No tak… Pewnie część z Was zastanawia się teraz, o co chodzi. Baśniowe postaci w dzielnicy współczesnego Nowego Jorku? Dokładnie tak! Żyją one wśród ludzi, a wszystko za sprawą specjalnego zaklęcia zwanego – glamour. Dzięki niemu przybierają ludzkie postaci i tym samym bez problemu obcują z rzeczywistym światem. A co z tymi, którzy nie są w stanie lub po prostu nie chcą podporządkować się panującemu trendowi? Wszyscy ci zostają wygnani na Farmę. Podczas gry właściwie nie dowiadujemy się, czym ona jest i jak wygląda, ale jedno jest pewne. Wszyscy się tego boją i wolą pozostać w mieście. Trochę to wszystko pokręcone, ale uwierzcie mi niesamowicie wciąga. Cała ścieżka fabularna rozpoczyna się od tajemniczego morderstwa, które Zły Wilk Bigby wraz z Królewną Śnieżką muszą rozwiązać nim morderca uderzy ponownie. Oczywiście wszystko nie jest takie proste jak mogłoby się wydawać. My – gracze przejmujemy kontrolę nad szeryfem – tak! To właśnie Zły Wilk siejący największy postrach w Fabletown jest szeryfem. Znudzony życiem, uzależniony od papierosów, robiący wszystko od niechcenia – taki właśnie jest Bigby. Choć główny bohater zdobył moją sympatię, to niestety wśród mieszkańców Fabletown nie ma najlepszej reputacji. Niejednokrotnie nazywany jest potworem i wyzywany od najgorszych.

Na pozór mogłoby się wydawać, że fabuła gry przeznaczona się dla najmłodszych graczy – jakieś fikcyjne miasteczko, Zły Wilk z bajek o czerwonym kapturku, Piękna i Bestia i na domiar złego jeszcze Królewna Śnieżka. No, kto by pomyślał, że gra oscyluje w przedziale wiekowym +16? Naprawdę nie dajcie się temu zwieść. Morderstwa, krew, pourywane kończyny, to coś czego The Wolf Among Us nam nie szczędzi. Oprócz tego mieszkańców Fabletown dotykają różne mniejsze lub większe problemy. Jedni mają pieniędzy aż nadto i w dalszym ciągu się bogacą inni natomiast klepią przysłowiową biedę. Jedni zarabiają w biurach, a drudzy prostytuują się i zarabiają w klubach nocnych. Myślę, że w ten sposób można najogólniej przedstawić to, z czym mamy do czynienia podczas naszej fabularnej wędrówki. Podkreślę w tym momencie jeszcze raz, że to właśnie FABUŁA odgrywa największą rolę w produkcjach Telltale i dlatego też więcej już na jej temat nic nie powiem.

Na samym początku recenzji wspomniałam, że The Wolf Among Us zostało stworzone w oparciu o serię komiksów. No właśnie – komiksów. Pewnie też z tego powodu mamy do czynienia z taką, a nie inną grafiką. Wszystko wygląda jak taki ruchomy komiks – komiks w akcji. Telltale stosuje naprawdę oryginalne rozwiązanie w tej kwestii i chyba rzadko spotykane. Ja przynajmniej nie znam drugiego takiego tytułu w ten sposób wystylizowanego. Modele postaci wyglądają rewelacyjnie, choć niektóre animacje kuleją i mogłyby zostać bardziej dopieszczone – mam tutaj na myśli chociażby moment, w którym Bigby odpala swojego ukochanego papierosa i wypuszcza dym z ust. Jeśli chodzi o oprawę dźwiękową, to stoi ona naprawdę na przyzwoitym poziomie. Genialnie dobrana muzyka oddająca klimat wykreowanego świata gry, a do tego świetna praca aktorów podkładających głosy. Wszystko tworzy jedną, spójną do granic możliwości całość.

Podczas oglądania poszczególnych scenek naszym zadaniem jest wybieranie odpowiednich (naszym zdaniem) ścieżek dialogowych. Za każdym razem mamy do wyboru cztery sekwencje, z których jedna oznacza milczenie. Milczenie oczywiście też jest jakąś reakcją, którą zapamiętują nasi rozmówcy. Wyborów dokonujemy przy pomocy przycisków geometrycznych naszego pada. W praktyce nie ma większego znaczenia, które z zaproponowanych przez twórców zdań włożymy w usta Złego Wilka. Nie ma tutaj czegoś takiego jak zły wybór. Każda z opcji pcha akcję do przodu. Podobnie jest w przypadku scen, w których przejmujemy kontrolę nad szeryfem. Najczęściej nasze zadanie sprowadza się do eksploracji niedużych lokacji. Dotknąć trzeba wszystkiego, czego się tylko da, aby akcja ponownie ruszyła.

Były już sceny z wybieraniem określonych sekwencji dialogowych, była eksploracja lokacji, a więc została jeszcze trzecia z dostępnych możliwości. Niekiedy zdarza się, że musimy z kimś zawalczyć, przed kimś uciec lub kogoś gonić omijając przy tym różne przeszkody. W takim przypadku na ekranie naszego telewizora pojawiają się obrazki przycisków, których musimy w danym momencie użyć. A to musimy w odpowiednią stronę wychylić jedną z gałek analogowych, a to nacisnąć spusty czy wielokrotnie przycisnąć krzyżyk czy pozostałe przyciski Dualshocka. Jeśli już mowa o wykorzystywaniu pada… Szkoda, że w żaden sposób nie zostały wykorzystane możliwości DS4, chodzi mi tutaj głównie o zaaplikowany Touchpad.

Podczas przechodzenia kolejnych rozdziałów The Wolf Among Us w górnym prawym rogu naszego ekranu pojawia się informacja o zdobyciu wiadomości na temat bohaterów baśni. Opisy poszczególnych postaci możemy przeczytać wybierając z poziomu menu opcję (Book of Fables). Ponadto na końcu każdego epizodu mamy wgląd do globalnych statystyk. Widzimy tam jaki procent ludzi dokonało takiego samego wyboru jak my.

Podsumowując The Wolf Among Us to naprawdę kawał solidnej produkcji. Fabuła może nie jest tak przejmująca jak ta zaprezentowana w The Walking Dead, to mimo to potrafi pochłonąć. Tak przynajmniej było w moim przypadku. Jeżeli macie dosyć zręcznościowych popychadeł to śmiało sięgnijcie po ten tytuł, a gwarantuję Wam, że spędzicie przy nim naprawdę kilkanaście wspaniałych godzin. Nie ma tutaj mowy o nudzie, gdyż gra cały czas buduje pewne napięcie, które nigdy nie wiadomo, kiedy osiągnie punkt kulminacyjny.

Specjalne podziękowania dla Telltale Games za dostarczenie gry do recenzji.