Recenzja: Call of Duty: Advanced Warfare – kampania

Jeżeli chodzi o scenariusz, wykonanie i klimat, to jest to najlepsze Call of Duty oparte na czasach obecnych.

Gry z serii Call of Duty miały lepsze oraz gorsze kampanie. Śmiało mogę określić siebie weteranem Call of Duty, gdyż zagrałem w każdą część. Doskonale pamiętam setki godzin spędzonych w klimatach II wojny światowej. To był najlepszy okres tej marki. Niestety Activision porzuciło już tamte czasy. W Modern Warfare, Black Ops i Ghosts zaczęli skupiać się na konfliktach XXI wieku. Oczywiście taki krok jest zrozumiały. Wojska USA starają się ingerować w każdy większy konflikt, aby nieść pokój na świecie. Wielu młodych Amerykanów dzięki Call of Duty może wcielić się w rolę takiego żołnierza i chociaż przez chwilę poznać klimat działań wojennych.

O ile jeszcze Modern Warfare, czy Ghosts skupiają się na czasach obecnych, to najnowsza część Advanced Warfare wykracza już mocno w przyszłość. Akcja rozpoczyna się w roku 2052, a gracz wciela się w rolę zaawansowanego żołnierza jednej z prywatnych korporacji militarnych.

Głównym wyposażeniem żołnierza przyszłości jest egzoszkielet – zaawansowana konstrukcja, dzięki której człowiek staje się prawdziwą maszyną do zabijania. Podstawową funkcją egzo jest wysoki skok i z tej opcji będziemy najczęściej korzystać. Inne funkcje warte odnotowania, to szybsze poruszanie się, niewidzialność i tarcza odbijająca pociski. Te trzy funkcje wymagają zasilenia baterią ,więc będziemy mogli z nich korzystać tylko przez kilka sekund. Egzoszkielet umożliwia także wspinanie się po metalowych konstrukcjach, jednak możemy tego dokonać tylko w miejscach wskazanych przez grę. Podobnie jest z hakiem. W ciągu gry dostaniemy do dyspozycji egzo z harpunem, dzięki niemu będziemy mogli dostać się do trudno dostępnych miejsc, oczywiście także tylko tych określonych przez grę.

Do ekranizacji Call of Duty: Advanced Warfare Activision zakontraktowało gwiazdę amerykańskiego kina, laureata dwóch Oscarów – Kevina Spacey`ego. To ten pan, który udziela się ostatnio w radosnych reklamach zielonego banku lub popularnym serialu House of Cards. W Advanced Warfare Kevin wciela się w rolę Jonathana Ironsa, właściciela prywatnej firmy militarnej „ATLAS”. Spacey udziela granej przez siebie postaci nie tylko głosu, ale także wyglądu. Graficy z Sledgehammer Games odwzorowali Kevina Spacey`ego bardzo realistycznie, za co należą się im wielkie brawa. Dokonali tego dzięki zaawansowanemu systemowi skanowania wyglądu i animacji twarzy.

Ideą korporacji Atlas jest uwolnienie ludzkości od wszelkich wojen, niestety działania Jonathana Ironsa mają także drugie dno, ale tego dowiecie się sami kończąc kampanię. Bohater, którym steruje gracz nazywa się Jack Mitchell – w tej roli Troy Baker, słynny aktor podkładający głosy w grach (m.in. Joelowi z The Last of Us)

Gra rozpoczyna się z przytupem (zapomnijcie o nudnym wstępie z Ghosts). Jako żołnierz Marines trafiamy do Seulu, gdzie Korea Północna zaatakowała Koreę Południową, a naszym zadaniem jest odbić miasto. Niestety w tej misji Jack Mitchell traci swojego najlepszego przyjaciela, którego ojcem jest właśnie Jonathan Irons. Niestety Jack sam w wyniku niefortunnego wypadku traci lewą rękę. Mówi się, że rząd USA dobrze dba o swoich żołnierzy, którzy odnieśli nieodwracalne rany w walce. Jednak to Irons wyciąga pierwszy pomocną rękę do Jacka. W siedzibie firmy Ironsa stworzono zaawansowaną protezę dla Mitchela, dzięki której dalej może walczyć dla dobra kraju, ale teraz już pod skrzydłami korporacji Atlas.

W siedzibie Atlasu będziemy mogli potrenować korzystanie z funkcji egzoszkieletu oraz podnieść umiejętności na strzelnicy. Gdy już będziemy gotowi, to wyruszymy na szereg misji, których celem będzie powstrzymanie grupy terrorystycznej KVA, którą kieruje niejaki Hades. W trakcie tych misji odwiedzimy m.in. Nigerię i Grecję.

W połowie gry, pewne wydarzenia zmuszą nas do opuszczenia korporacji Atlas i przyłączenia do innej firmy militarnej nazwanej „SENTINEL”. Jak już za pewne domyślacie się, nasz bohater odkrył coś, co mu się nie spodobało, a poprzedni pracodawca zrobi wszystko, abyśmy nie zdradzili jego chytrych planów. I tak od połowy gry będziemy walczyć z żołnierzami Atlasu w takich lokacjach jak Antarktyka i Irak. Będziemy skradać się po bułgarskich lasach, czy toczyć walki na słynnym moście Golden Gate w San Francisco. Jak to wszystko się zakończy? Przekonacie się sami. Od siebie dodam tylko, że zakończenie jest – delikatnie mówiąc – lekko rozczarowujące.

To tyle, jeśli chodzi o zarys fabularny. Kampania w  Advanced Warfare, to non-stop, akcja, akcja, akcja! Naprawdę, jeśli chodzi o scenariusz, wykonanie i klimat, to jest to najlepsze Call of Duty oparte na czasach obecnych. I co ważne, jeżeli brakowało wam w Call of Duty sterowania i strzelania z różnych pojazdów wojennych, to tutaj jest tego naprawdę dużo: będziemy uciekać na powietrznych ścigaczach, a w późniejszym etapie gry na motorówkach. Na autostradzie siądziemy za sterami wozu opancerzonego. W kanionie będziemy pilotować myśliwiec, a w bułgarskich lasach ogromny czołg. Ostrzelamy nawet statki z dział na frachtowcu. Wisienką na torcie jest wskoczenie do mecha (Goliatha), który może strzelać karabinem maszynowym, rakietami oraz pociskami samonaprowadzającymi. Z tych wszystkich pojazdów najgorzej wypadł moim zdaniem myśliwiec. Sterowanie nim było bardzo trudne, szybko się poruszał, a skupić się w kanionie jednocześnie na strzelaniu i sterowaniu było piekielnie trudnym zadaniem. Na plus warto zaliczyć możliwość odwrócenia drążków sterowania podczas pilotowania bezpośrednio w opcjach gry (analog w dół podnosi dziób myśliwca).

Niestety w Advanced Warfare nie ma misji typowo snajperskiej (pamiętacie jeszcze tą wspaniałą misję z Pripeci w Modern Warfare?), ale na pocieszenie mogę napisać, że w jednej misji będziemy sterować snajperskim dronem, którym będziemy latać dookoła pewnego budynku. Naszym zadaniem będzie cicha eliminacja ochroniarzy tak, aby nasz oddział mógł wedrzeć się do środka. Oczywiście nie zapomniano o zadaniach typowo skradankowych. Jest ich kilka i są naprawdę świetne.

Grę ukończyłem na poziomie trudności weteran w około 10 godzin, więc kilka słów o najwyższym poziomie trudności, bo jest to najprostszy weteran w całej historii gier Call of Duty. Oczywiście nie mam tu na myśli, że NPC słabo celują lub to, że nasza postać ma dużo zdrowia. Nic z tych rzeczy. Gra jest prosta, dzięki używaniu właśnie egzoszkieletu, który pozwala naszemu żołnierzowi stać się niewidzialnym, spowolnić czas, wysłać impuls dźwiękowy, szybko schować się za przeszkodą lub wykonać ogromny skok. Kolejnymi ułatwieniami są gadżety, jakich możemy używać. Są to granaty, które po wybuchu pokazują nam pozycje wrogów za przeszkodami – ale to jeszcze nic. Są też granty, które wyrzucamy w powietrze, a te same namierzają wrogów i dopiero wybuchają. Helloł!, ta gra się miejscami sama przechodzi. Ale skoro jeszcze wam mało ułatwień, to jest też celownik, który pokazuje na czerwono sylwetki wrogów. Są także karabiny strzelające długimi wiązkami lasera. Umiejętne korzystanie z tych wszystkich gadżetów sprawia, że gra jest niezwykle prosta. Nawet pojazdy i mech, którymi sterujemy mają w zastosowaniu automatyczne naprowadzanie pocisków, wciśnij i zapomnij.

Jak można łatwo wywnioskować Call of Duty: Advanced Warfare, to taki remiks Crysisa, TitanFalla i Modern Warfare. Czy jest to połączenie udane? Moim zdaniem tak, ale jeśli zostanie wykorzystane jednorazowo. Z jednej strony gra jest cholernie grywalna i widowiskowa, ale z drugiej też niezwykle łatwa. Jest zrealizowana z filmowym rozmachem. Cieszę się bardzo, że taka gwiazda jak Kevin Spacey pojawiła się tutaj, bo to daje tej grze ogromny handicap zajebistości.

Mogłoby się wydawać, że w strzelankach pierwszoosobowych zostało już wszystko wymyślone, ale jeżeli spojrzymy na takie gry jak: Destiny, TitanFall (nie został wydany na PlayStation) i Call of Duty: Advanced Warfare, to widzimy że producenci ciągle potrafią nas czymś nowym zaskoczyć. Już nie mogę się doczekać roku 2015 i kolejnych gier akcji!

Wkrótce wrażenia z trybu wieloosobowego opisze wam Kinga 🙂